भूमिका
जीवन एक रहस्यमय यात्रा हो। कसैका लागि सजिलो हुन्छ, कसैका लागि चुनौतीपूर्ण। मेरो जीवन पनि संघर्ष, सपना, र सफलता बीचको पुलजस्तै रह्यो। कलाकारिताप्रतिको सानैदेखिको मोह, बाल्यकालको चञ्चलता, संघर्षका दिनहरू, अनि अन्ततः मिडिया र ग्राफिक डिजाइनिङमा स्थापित यात्रासम्म आइपुग्दा मैले धेरै उतारचढाव पार गरें।
आज म मेरो जीवनका ती स्मरणीय क्षणहरू सम्झन चाहन्छु, जसले मलाई आत्मनिर्भर, मेहनती, र सपनाका लागि लड्न सक्षम बनायो।
१. बाल्यकाल: साहसी, चञ्चल र कलाकारिताप्रति मोह
म ललितपुर महानगरपालिका–२१, खोकना मा जन्मिएँ। हाम्रो परिवारमा दुई दाजुभाइ थियौं, म कान्छो छोरो। हामीसँग एक दिदी पनि हुनुहुन्थ्यो। मेरो बाल्यकाल अरूको भन्दा अलि फरक थियो। म निडर, साहसी, र केही हदसम्म अडान लिने स्वभावको थिएँ। कुनै पनि कुरामा हिच्किचाउने स्वभाव थिएन। नयाँ कुरा जान्ने, सिक्ने, अनि प्रयोग गर्ने इच्छा सानैदेखि थियो।
खोकनाको साँघुरा गल्लीहरू, ऐतिहासिक संरचनाहरू, अनि संस्कृतिले भरिपूर्ण वातावरणमा हुर्कंदा मेरो सोच फराकिलो बन्दै गयो। म सानैदेखि कलाकारिताप्रति आकर्षित थिएँ। टिभीमा देखिने कलाकारहरू मेरा आदर्श हुन्थे। उनीहरूको अभिनय, हाउभाउ, अनि प्रस्तुति देखेर म मोहित हुन्थें। आफू पनि त्यस्तै बन्ने सपना बोक्न थालेँ।
२. कलाकारितामा पहिलो पाइला: खोकनामा भव्य कार्यक्रम
सानै उमेरमा कलाकारिता क्षेत्रमा केही गर्नुपर्छ भन्ने चाहना थियो। यो चाहना १५/१६ वर्षको उमेरमै ठोस योजनामा बदलियो।
मैले राष्ट्रिय कलाकारहरूलाई निमन्त्रणा गरेर खोकनामा भव्य कार्यक्रम आयोजना गर्ने योजना बनाएँ। यो सामान्य काम थिएन।
पहिलो चुनौती – कलाकारहरूसम्म सम्पर्क कसरी गर्ने?
दोस्रो चुनौती – कार्यक्रमको लागि आर्थिक स्रोत कसरी जुटाउने?
तेस्रो चुनौती – दर्शकहरूलाई आकर्षित गर्ने तरिका के होला?
यी सबै चुनौतीहरू माझ मैले मेरो आत्मविश्वासलाई बलियो बनाएँ। साथीभाइ, स्थानीय सहयोगीहरू, र मेरो अठोटकै कारण अन्ततः कार्यक्रम भव्य रूपमा सम्पन्न भयो।
कार्यक्रम सफल भएपछि मेरो परिचय स्थानीयस्तरमा मात्र नभएर अन्य ठाउँहरूमा पनि फैलियो। यो मेरो लागि ठूलो उपलब्धि थियो। यसले मलाई कलाकारिता क्षेत्रमा गहिरोसँग लाग्न थप प्रेरित गर्यो।
३. अध्ययनकाल: चञ्चलता, रमाइलो, र साथीहरूसँग बिताएका दिनहरू
मेरो औपचारिक शिक्षा आदर्श सौल मावि, बुङ्मती मा भयो।
त्यहाँ मैले जीवनको सबैभन्दा रमाइलो तर शिक्षाप्रद समय बिताएँ।
म निकै चञ्चल विद्यार्थी थिएँ। पढाइमा औसत भए पनि अन्य गतिविधिमा सधैं अगाडि रहन्थें।
खेलकुद, नाचगान, अभिनयजस्ता अतिरिक्त क्रियाकलापहरू मेरो प्रिय थिए।
विद्यालयमा मेरो धेरै साथीहरू थिए, विशेष गरी केटी साथीहरूको घेरामा म सधैं रहन्थें।
शिक्षकहरू मलाई “चञ्चल, तर प्रतिभाशाली” भनेर चिन्थे।
त्यस बेला म साथीहरूसँग स्कूलमा रमाइला शरारती गतिविधिहरू गर्थें।
कहिलेकाहीं कक्षाकोठामा अनावश्यक हाँसो फूट्ने, साथीहरूको नक्कल उतार्ने,
अभिनय गरेर सबैलाई हसाउने मेरो बानी थियो।
तर यही चञ्चल स्वभावले गर्दा कहिलेकाहीं शिक्षकहरूसँग गाली पनि खान्थें।
तर मेरो प्रतिभा बुझ्ने शिक्षकहरूले सधैं मलाई प्रोत्साहित गर्नुभएको थियो।
४. संघर्षको सुरूवात (वि.सं. २०५६/५७)
कलाकारिता सजिलो यात्रा होइन।
यसबारे मलाई थाहा थिएन, तर जब मैले यो क्षेत्रमा गहिरोसँग पाइला राख्न थालेँ,
त्यसपछि बुझ्दै गएँ कि सफलताको बाटोमा संघर्ष अवश्य आउँछ।
वि.सं. २०५६/५७ देखि मेरो वास्तविक संघर्ष सुरु भयो।
कलाकारितामा भविष्य बनाउने सपना थियो, तर आर्थिक रूपमा बलियो आधार थिएन।
म मिडिया क्षेत्रमा संलग्न हुन चाहन्थें, अभिनय गर्न चाहन्थें, तर अवसर खोज्न निकै धौधौ पर्यो।
संघर्षका केही कठिन क्षणहरू:
✔ अवसरको खोजीमा धैर्य राख्नु पर्ने
✔ आफूलाई योग्य बनाउने संघर्ष
✔ आर्थिक अभावका कारण कहिलेकाहीं कलाकारिताबाट विचलित हुने अवस्था
✔ आफ्नो सीप बढाउन लगातार मेहनत गर्नु पर्ने
तर म कहिल्यै पछि हटिनँ।
मैले आफैंलाई निखार्न थालें।
मिडिया क्षेत्रमा भविष्य देखेर ग्राफिक डिजाइन, मिडिया प्रोडक्सन सिक्न थालें।
५. बुबाबाट प्रेरणा: आत्मनिर्भर बन्ने पाठ
मेरो जीवनमा सबैभन्दा धेरै प्रेरणा दिने व्यक्ति मेरा बुबा हुनुहुन्छ।
उहाँले मलाई सँधै मेहनत गर्न सिकाउनुहुन्थ्यो।
“कुनै पनि चुनौती आए पनि हार मान्नु हुँदैन, अवसरको खोजी गरिरहनुपर्छ,” भन्ने उहाँका वचनहरू
आज पनि मेरो प्रेरणास्रोत छन्।
मैले संघर्ष गर्दा धेरै समय उहाँबाट सिकेको आत्मनिर्भरताले मलाई अगाडि बढायो।
मिडिया र ग्राफिक डिजाइनको क्षेत्रमा लाग्ने निर्णय पनि उहाँकै प्रेरणाले आएको हो।
६. मिडिया र ग्राफिक डिजाइनमा मेरो यात्रा
कलाकारिताको सपनालाई साकार बनाउन मैले ग्राफिक डिजाइनर र मिडियाकर्मी को रूपमा यात्रा अघि बढाएँ।
सुरुमा यो क्षेत्र नौलो लाग्यो, तर मेहनत गर्दै जाँदा म यसमा निपुण बन्दै गएँ।
यस क्षेत्रमा लागेर मैले सिकेका केही कुराहरू:
✔ सिर्जनशील सोच महत्वपूर्ण छ
✔ नयाँ प्रविधिहरू सिकिरहनु पर्छ
✔ अवसरहरू खोजिरहनु पर्छ
✔ परिश्रम नगरी कुनै पनि क्षेत्रमा सफल हुन सकिन्न
मिडिया क्षेत्रमा आएपछि मैले धेरै प्रतिष्ठित व्यक्तिहरूसँग काम गर्ने अवसर पाएँ।
नयाँ प्रविधिहरू सिक्ने मौका पाइयो।
आज म कलाकारितासँगै ग्राफिक डिजाइन र मिडिया प्रोडक्सनको अनुभव हासिल गरिरहेको छु।
७. निष्कर्ष: यात्रा अझै बाँकी छ!
जीवनमा धेरै चुनौती आए, तर म कहिल्यै रोकिएन।
आज म यहाँ छु, संघर्ष गरिरहेको छु, आफ्ना सपनाहरू साकार पार्ने यात्रामा छु।सपनाहरू देख्ने मात्र होइन,
ती सपनाहरू पूरा गर्न निरन्तर संघर्ष गर्नुपर्छ।
म अझै सिक्दैछु, अगाडि बढ्दैछु, किनकि मेरो यात्रा अझै बाँकी छ…